มนุษย์เป็นสงิ่ มีชีวิตที่ต้องใช้พลังงานอยู่ตลอดเวลา ในอดีตที่อาหารหาได้ยากประกอบกับการ
ทานอาหารเป็นมื้อๆ จึงมีช่วงที่ต้องอดอาหาร ร่างกายของมนุษย์ได้มีการปรับตัวให้มีการเก็บสะสม
พลังงานส่วนเกินที่รับประทานเข้าไปอยู่ในรูปต่างๆ เช่น glycogen ในตับและกล้ามเน้อื triglyceride ใน
เซลล์ไขมันและโปรตีนในเซลล์กล้ามเน้อื ซึ่งจะมีการสลายสารดังกล่าว เพื่อใช้เป็นพลังงานในช่วงที่มีการ
อดอาหาร
แหล่งพลังงานของร่างกายในอวัยวะต่างๆ เหล่านี้ ถูกควบคุมด้วยฮอร์โมนต่างๆ ของร่างกาย
ฮอร์โมนที่มีบทบาทสาคัญที่สุดคือ ฮอร์โมนอินซลู ิน หลังจากที่มีการรับประทานอาหารจา พวก
คาร์โบไฮเดรตจะมีการดูดซึมน้าตาลจากทางเดินอาหารเข้าสู่กระแสเลือด เพื่อให้สมองและอวัยวะอื่นๆ
นาน้าตาลไปใช้ ระดับอินซลู ินที่สูงขึ้นหลังการรับประทานอาหารจะช่วยให้มีการเก็บน้าตาลเข้าเซลล์เพื่อ
เปลี่ยนเป็น glycogen ที่กล้ามเน้อื และตับ
1 Glucose Homeotasis คือ การรักษาระดับน้าตาลในเลือดให้อยู่ในสภาวะที่สมดุลโดยอาศัยความสัมพันธ์ของฮอร์โมนสองตัวคือ insulin
และ glucagon ( แปลจาก Gayle R.& J.T. Gale. What Is Glucose Homeostasis. http://www.wisegeek.com/what-is-glucosehomeostasis.
htm. เข้าถึงเมื่อ 21 มกราคม 2554 )
2 สรุปเนื้อหาจาก สมดุลของน้าตาลกลูโคสในร่างกาย เรียบเรียงโดย วีรพันธ์ โขวิฑูรกิจ สาขาวิชาโรคต่อมไร้ท่อ และเมตาบอลิสม ภาควิชา
อายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในทางตรงกันข้ามเมื่อร่างกายขาดอาหาร เช่น จากการอดอาหาร ระดับอินซูลินในเลือดลดลง
แต่ระดับฮอร์โมนกลูคากอน ( glucagon ) จากตับอ่อนสูง ร่างกายจึงมีการเปลี่ยนจากภาวะเก็บสะสม
พลังงานเป็นภาวะที่มีการสร้างพลังงาน ในระยะน้นี ้าตาลไม่ได้มาจากทางเดินอาหาร แต่มาจากการ
สลาย glycogen ( glycogenolysis ) ที่ตับ และการสร้างน้าตาล ( glyconeogenesis )
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น