ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช 2542 ได้ให้ความหมายไว้ว่า
“ เบาหวาน หมายถึง ชื่อโรคชนิดหนึ่ง มีระดับน้าตาลสูงกว่าปรกติ ”(ราชบัณฑิตยสถาน, 2525 )
นอกจากน้ยี ังมีคนได้ให้ความหมายของเบาหวานไว้หลายความหมาย เช่น
- เบาหวาน หมายถึง ภาวะที่ร่างกายมีระดับน้าตาลในเลือดสูงกว่าปรกติ เกิดขึ้นเน่อื งจาก
ร่างกายไม่สามารถนาน้าตาลในเลือดซึ่งได้จากอาหารไปใช้ตามปรกติ (ภัทราพร และ
สมเกียรติ, 2543 )
- เบาหวาน หมายถึง โรคเรื้อรังชนิดหน่งึ เกิดจากความผิดปรกติของอินซูลิน ทา ให้ร่างกายมี
การเผาผลาญผิดปรกติทัง้ คาร์โบไฮเดรต ไขมัน และ โปรตีน มีลักษณะเด่นคือ น้าตาลใน
เลือดสูงผิดปรกติ ( สาลิกา และ สุภาวดี, มปป. )
- เบาหวาน หมายถึง โรคทางเมตะบอลิสมที่มีระดับน้าตาลในเลือดสูงอันเป็นผลมาจากความ
บกพร่องของการหลัง่ อินซูลินหรือการออกฤทธิข์ องอินซูลินหรือทัง้ สองอย่าง ส่งผลให้เกิด
ความผิดปรกติในระบบเมตะบอลิสมของ คาร์โบไฮเดรต ไขมัน และโปรตีน ความผิดปรกติ
ดังกล่าวมีส่วนเกี่ยวข้องกับความเสียหายระยะยาว การสูญเสียหน้าที่ และความล้มเหลวของ
อวัยวะต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยงิ่ ของตา ไต ระบบประสาท หัวใจ และหลอดเลือด
( วราภณ และ วิทยา, 2549 )
- เบาหวาน หมายถึง โรคเรื้อรังที่เกี่ยวกับความผิดปรกติของน้าตาลกลูโคสในเลือด
( Medicine Net .com, 2543 )
โดยสรุปแล้ว เบาหวาน คือ โรคเรื้อรังที่เกิดจากความผิดปรกติของระดับน้าตาลในเลือด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น